سنجش تاثیر شاخص‌های ساختار فضایی شبکه ارتباطی بر فرسودگی حاصل از نفوذناپذیری (نمونه موردی: بافت‌های فرسوده شهر زنجان)

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجو

2 معاون پژوهشی شهرداری اصفهان و استادیار دانشگاه هنر اصفهان

چکیده

امروزه یکی از مشکلات اساسی، فرسودگی بافت­های شهری ناشی از کمبود دسترسی و نفوذناپذیری است. مطالعات انجام شده بر روی بافت­های فرسوده نشان می­دهد که عامل اصلی فرسودگی براساس معیار نفوذپذیری بیشتر ناشی از ضعف ساختار فضایی شبکه معابر است. بنابراین آنچه در وضعیت موجود بررسی آن مهم شده، سنجش میزان تأثیرگذاری ارزش­های ساختار فضایی بر میزان فرسودگی در معابر با عرض­های کمتر از شش متر است که می­تواند کمک مؤثری در شناخت و بهبود وضعیت موجود اینگونه بافت­ها داشته باشد. این پژوهش با هدف سنجش رابطه شاخص­های ساختار فضایی شبکه ارتباطی از منظر چیدمان فضا با فرسودگی ناشی از شاخص نفوذناپذیری با استفاده از روش رگرسیون لجستیک انجام گرفته است. روش تحقیق، توصیفی _ تحلیلی بوده که اطلاعات نظری آن از طریق مطالعات کتابخانه­ای جمع­آوری گردید. با توجه به این که تاکنون تحقیقات انجام گرفته در بررسی ساختار فضایی شبکه ارتباطی از منظر چیدمان فضا متکی بر تحلیل کمی شاخص­های آن و یا تحلیل گرافیکی بوده، در تحقیق حاضر سعی بر آن شده تا با تولید نقشه عرض معبر کل بافت فرسوده و کد دهی و الحاق آن به این شاخص­ها برای سنجش رابطه بین آنها از روش سنجش و اندازه­گیری آماری استفاده شود و از این زاویه نیز موضوع مورد بررسی قرار گیرد. بدین منظور برای پاسخگویی به سئوالات پژوهش، رابطه بین متغیرهای مستقل ساختار شبکه معابر و متغیر وابسته نقوذپذیری به کمک رگرسیون لجستیک بررسی شد. از این رو در بافت­های فرسوده شهر زنجان بنا به نتایج حاصله از آماره والد، نشان داد که متغیر هم­پیوندی فراگیر و انتخاب تأثیر معنی­داری بر فرسودگی ناشی از شاخص عرض معبر بافت فرسوده شهر زنجان ندارد. در صورتی که متغیر اتصال (با کمترین تغییر) و سپس هم­پیوندی محلی، تأثیر معنی­داری بر افزایش یا کاهش میزان فرسودگی در وضعیت موجود دارد؛ چنانچه این معنی­داری در سطح پنج­درصد خطا با فرسودگی در عرض­های کمتر از شش متر وجود داشته است. این نتیجه برای مقدار اتصال با نسبت بخت 358/0 بیشترین موفقیت را در کاهش میزان فرسودگی نسبت به شاخص هم­پیوندی محلی با نسبت بخت 443/0 دارد. این مسئله بیانگر آن است که بهبود اتصال و هم­پیوندی محلی در بافت­های فرسوده شهر زنجان از عوامل مهم در کاهش میزان فرسودگی خواهد بود.

کلیدواژه‌ها

موضوعات


عنوان مقاله [English]

Measuring the effect of spatial structure indices of Street network on the deterioration caused by impermeability (Case study: the deterioration tissues in Zanjan)

نویسندگان [English]

  • zeynab aliabadi 1
  • mahmoud mohammdi 2
1 student
2 teacher

Abbaszadegan, M. (2000). Space Design Method in the Urban Design Process. Urban Management Quarterly. [in persian]

Alonso, W. (1960). A theory of the urban land market. Papers in Regional Science, 6(1), 149-157.

Andalib, A. (2007). Office for the Renovation of bleached tissues: The process of renovating tired bodies in Tehran City. Tehran: Re Pour. [in persian]

Armanshar. (2010). Improvement and Renovation of Worn Tissue of Zanjan. Retrieved from Ministry of Housing and Urban, Civil Engineering and Urban Improvemen. [in persian]

Ashori, D. (2005). Humanities Culture. Tehran: Markaz Publishing. [in persian]

Bahraini, H. (2004). Analysis of urban spaces in relation to behavior patterns of users. Tehran: Tehran University. [in persian]

Balakrishnama, S., & Ganapathiraju, A. (1998). Linear discriminant analysis-a brief tutorial. Institute for Signal and information Processing, 18, 1-8.

Bazrgar, M. R. (2003). Urban planning and construction of the city. Shiraz: Kousha Mehr. [in persian]

Bentley, Y., & Alckl, A., Glin, S., & Smith, Graham. (2006). Responsive Environments, Guidebook for Designers, Translated by Mostafa Behzadfar (M. Behzadfar, Trans.). Tehran: Tehran University of Science and Technology. [in persian]

Borchert, J. R. (1961). The twin cities urbanized area: past, present, future. Geographical Review, 51(1), 47-70.

Buchanan, P. (1988). What city? A plea for place in the public realm. The architectural review, 184(1101), 31-41.

Carmona, M., Heath, T., Oc, T., & Tiesdell, S. (2003). Urban spaces-public places: The dimensions of urban design: Oxford: Architectural Press.

Carmona, M., & Tiesdell, S. (2007). Urban design reader: Routledge.

Cowan, R., & Hall, P. G. (2005). The dictionary of urbanism: Streetwise press.

Crane, D. (1960). City Symbolic. American Institute of Planners 26, 280-292.

Dedehban, M., & Pourdehimi, S., & Rismanchian, O. (2013). The Relationship between Cognitive Characteristics and Space Configuration of the Artifical Environment, Experience in Dezful. Iranian Journal of iran  Architecture Studies Tehran., 64-37. [in persian]

Figueiredo, L. (2005). Mindwalk 1.0–Space Syntax Software. Brazil. Laboratório deEstudos.

Garrison, W. L., & Marble, D. F. (1965). A prolegomenon to the forecasting of transportation development. Retrieved from

Hamidi, M. (1997). Bones of Tehran City, Volume I: A Study of Concepts and Prototypes. Tehran: Technical and Engineering Advisor of Tehran. [in persian]

Hillier, B. (2009). Spatial sustainability in cities: Organic patterns and sustainable forms.

Hillier, B., Penn, A., Hanson, J., Grajewski, T., & Xu, J. (1993). Natural movement: or, configuration and attraction in urban pedestrian movement. Environment and Planning B: planning and design, 20(1), 29-66.

Jguirim, I., Brosset, D., & Claramunt, C. (2014). Functional and structural analysis of an urban space extended from space syntax. Paper presented at the 8th International Conference on Geographic Information Science, Vienna, Austria.

Jobson, D. J. (1992). Applied multivariate data analysis. USA: Springer.

Krier, R. (1979). Urban Space. London: Rizzoh.

Lang, J. (1994). Urban design: the American experience: John Wiley & Sons.

Lin, Z.-J. (2007). From megastructure to megalopolis: Formation and transformation of mega-projects in Tokyo Bay. Journal of urban design, 12(1), 73-92.

Lotfi, S., & Bakhtiari, H. . (2014). The organization of the motor system in the context of urban neighborhoods through the analysis of the principle of connectivity in the propagation movement and using the method of space arrangement. Journal of motaleate shahri, 3-16. [in persian]

Luchinger, A. (1981). Structuralism in Architecture and Urban Planning. The Journal of Urban Planning.

Marcus, L. (2010). Spatial capital. The Journal of Space Syntax, 1(1), 30-40.

Marshall, S. (2000). The potential contribution of land use policies towards sustainable mobility through activation of travel reduction mechanisms. Innovation: The European Journal of Social Science Research, 13(1), 63-79.

Meshkini, A., & Habibi, K. . (2008). From Zangan to Zanjan, Siri on the physical-temporal changes of the ancient texture of Zanjan city: Zanjan University. [in persian]

Pacione, M. (1989). Access to urban services—the case of secondary schools in Glasgow. Scottish Geographical Magazine, 105(1), 12-18.

Pakzad, J. (2007). Theoretical Basis and Urban Design Process. Tehran: Shahidi Publishing. [in persian]

Pilevar, A., Attaie, S., & Zarei, A. (2012). Study of effect of spatial interaction on spatial balance using space syntax technique in the urban structure of Bojnourd. [in persian]

Ratti, C. (2004). Space syntax: some inconsistencies. Environment and Planning B: planning and design, 31(4), 487-499.

Sarmad, Z., Bazargan, A., & Hejazi, E. (1997). Research Methods in the Behavioral Sciences, Institute for Publication of Ages, Tehran. [in persian]

Seyfzadeh, H. (2000). Modernity and New Theories in Political Science. Tehran: Dadgostar. [in persian]

Talen, E., & Anselin, L. (1998). Assessing spatial equity: an evaluation of measures of accessibility to public playgrounds. Environment and planning A, 30(4), 595-613.

Vigdor, J. L. (2010). Is urban decay bad? Is urban revitalization bad too? Journal of Urban Economics, 68(3), 277-289.

Zhong, C., Arisona, S. M., Huang, X., Batty, M., & Schmitt, G. (2014). Detecting the dynamics of urban structure through spatial network analysis. International Journal of Geographical Information Science, 28(11), 2178-2199.