بررسی اثر حرارتی گیاهان در فضاهای شهری با مدل PMV (نمونۀ موردی محلۀ ازگل تهران)

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 عضو هیئت علمی دانشگاه علم و صنعت ایران گروه شهرسازی

2 دانشگاه علم و صنعت ایران

3 عضو هیئت علمی دانشگاه علم و صنعت ایران گروه معماری

4 مدرس معماری و مرمت دانشگاه علم و صنعت ایران

چکیده

شهرها طی بیش از یک قرن تغییرات اساسی که در فعالیت‌ها و کالبد آن‌ها رخ داده، ارتباط حیاتی خود را با طبیعت از دست داده‌اند. در سال‌های اخیر توسعه شهرنشینی و پیوستن روستاها به کلان شهرها موجب از بین رفتن بسیاری از پوشش‌های گیاهی این مناطق شده است. محلۀ ازگل از جمله محلات شمال تهران است که بخش عمده‌ای از فضای سبز آن در فرایند توسعه از بین رفته و کیفیت فضایی در کانون‌های متمرکز آن کاهش یافته است. با توجه به اثر گیاهان در ایجاد شرایط آسایش، این مقاله با هدف ارتقای کیفیت فضاهای عمومی و افزایش آسایش حرارتی در مراکز محله به دنبال یافتن رابطه بین سطوح سبز با میزان کاهش دما در گرم‌ترین روز سال است. مقاله با راهبردی ترکیبی متکی بر استدلال منطقی و سنجش نرم‌افزاری به مطالعه یک سایت در محله ازگل تهران در دو وضعیت موجود و حالت بهینه طراحی پرداخته است. داده‌های وضع موجود با برداشت‌های میدانی و اطلاعات خرداقلیم در وضعیت دوم که با افزودن گیاهان به فضا مورد بررسی قرار گرفت، با شبیه‌سازی کامپیوتری بدست آمد. در نهایت شرایط آسایش با مدل PMV سنجیده شده تا اثر دقیق گیاهان بر عناصر خرداقلیم مشخص شود. معیارهای ارزیابی، دما و رطوبت نسبی است که محاسبات با اولیت‌دهی به پیاده، در ارتفاع 1.65 متری انجام شده است. یافته‌های بدست آمده از این مطالعه حاکی از این است که با اختصاص درصد کمی از فضای شهر به سبزینگی تا حد زیادی می‌توان شرایط خرداقلیم را بهبود بخشید. محاسبات رایانه‌ای نشان داد به ازای افزودن هر مترمربع فضای سبز در موقعیت مکانی مورد مطالعه، 71/3 برابر آن به محدوده آسایش اضافه می‌گردد. همچنین در نمونه مورد بررسی شده، با ثابت نگه داشتن رطوبت نسبی می‌توان 1.5 تا 2 درجه از گرمای هوا کاست. با توجه به این که گرمایش جهانی در صد سال اخیر حاصل یک درجه اضافه شدن به دمای کره زمین است، نتایج مقاله قابل توجه خواهد بود. به بیانی با تعمیم نتایج در کل محله و در مقیاسی بزرگتر اثربخشی آن چشمگیرتر خواهد بود.

کلیدواژه‌ها

موضوعات


عنوان مقاله [English]

Investigation of Thermal Effect of Plants in Urban Spaces by PMV Model (Case Study of Ozgol neighborhood of Tehran)

نویسندگان [English]

  • seyed majid mofidi shemirani 1
  • seyedeh maryam hoseini 2
  • haniyeh sanayeiyan 3
  • gholamreza japalaghi 4
1 iran university of science and technology
2 Iran University of Science and Technology
3 iran university of science and technology
4 iran university of science and technology
چکیده [English]

The fundamental changes of cities in their activities and their bodies during the past century have made their vital connection to nature losing. By 1950, urban areas contained 30% of the world's population, estimated to grow by more than 65% by 2050. Rapid urbanization has brought not only new migrants into urban areas but also gradually changed the physical environment of the city, which is noticeably felt in the urban canopy layer (UCL). This layer is strongly associated with the comfort of people.
In recent years, with the growth of urbanization, villages around towns have been linked to it, and as a result, vegetation in these areas has been lost due to construction. This issue has been threatened especially in Tehran due to the rapid expansion of the city. One of the main features of sustainable urban environments is their compatibility and adaptability with local climatic features. Therefore, before designing urban spaces and planning for it, it was necessary to fully understand the environment and to be aware of the effects of climate on the public spaces of the city. Although the microclimate contains a small area, its characteristics depend on the environment and can be improved. Studies show that the degree of heat and moisture of the earth's surface is affected by the vegetation, soil and shape of the land. Inactive methods are effective in improving the microclimate factors, including increasing vegetation cover, planting trees and creating ecological networks. This strategy was used in ancient cities, especially in the central cities of Iran, and inside these cities there were fewer temperatures compared to outside.
Ozgol is one of the northern neighborhoods of Tehran, where most of its green space has been lost due to its development and the quality of the neighborhood has decreased. In this paper, with logical reasoning and software evaluation, two conditions were considered for the neighborhood center. Regarding the neighborhood climate, simulations were carried out in two situations of status and proposed scheme and compared with each other. The PMV model is used to clarify the effect of plants in urban areas and changes that affect relative temperature, relative humidity and comfort conditions. The results show that, by allocating a small percentage of the city's space to greenery, it can greatly improve the comfort zone. Per square foot of green space in this neighborhood, 3.71 square meters can be placed below comfort level.
It may seem that with this approach, the level of public space in the comfort zone is less than expected, but only 32.8% of the entire site has public space and has the ability to interfere, and the rest of the site was personal property, so getting to this level is important, and the chosen day for simulation has had the highest temperature in the last ten years. On the other hand, lowering the temperature of 1.5 degrees seems more efficient than considering the issue of global warming over the past 100 years over a degree of temperature addition to the planet. Using this strategy will be more effective when it runs on large scale.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Urban microclimate
  • Urban Plants
  • Ozgol Neighborhood
  • Envi-Met
  • Thermal comfort