نوع مقاله : مقاله پژوهشی

چکیده

یکی از مشکلات اساسی شهرهای کشور در دهه‌های اخیر، توزیع ناموزون جمعیت و خدمات در بخش‌های مختلف شهری می باشد. شواهد نشان می‌دهد که ابعاد این مسله در شهرهای خطی که دارای گستردگی بیشتری هستند  با توسعه فیزیکی شهرها تسریع می‌شود.این مقاله تلاش نموده تا کارآمدی ساختار فضایی شهر خطی فریدونکنار را در بخش مرکزی مازندران در ارتباط با توزیع کاربری‌های خدماتی مورد مطالعه قرار دهد. تحقیق حاضر با روش تحلیلی - توصیفی  و با استفاده از مدل‌های آنتروپی شانون و نسبی به تحلیل ساختار فضایی شهر فریدونکنار پرداخته است. بررسی‌ها  نشان دهنده‌ی رشد پراکنده‌ی (اسپرال) فیزیکی شهر بوده در صورتی که در 5 سال اخیر نیز این پراکندگی با فشردگی کمتری همراه بوده است. نتایج حاکی از آن است که کاربری‌های خدماتی در سال 90 متعادل‌تر از سال 85 مکان‌یابی و توزیع شده اند، این در حالی است که توسعه‌ی مراکز تجاری در سال 90 نسبت به سال 85 به سمت فشرده شدن پیش می رود. در نتیجه شهروندان در تامین دسترسی به خدمات و فعالیت‌های تجاری به لحاظ بعد مکانی و فضایی از دسترسی مطلوب تری برخوردار خواهند شد. به نظر می‌رسد باوجود ادبیات انتقادی در باره عدم کارآمدی شهرهای خطی، این مطالعه موردی نشان داد که مردم شهر با توجه به نتایج به‌دست آمده دسترسی آسان و متعادل‌تری به خدمات شهری خواهند داشت.

کلیدواژه‌ها

موضوعات

عنوان مقاله [English]

بررسی کارآمدی ساختار فضایی شهری و توزیع کابری خدماتی در شهرهای خطی شمال ایران