نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکترای شهرسازی، دانشکده هنر و معماری، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

2 دانشیار، گروه شهرسازی، دانشکده هنر و معماری، واحد علوم وتحقیقات تهران ، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران ، ایران

3 استاد گروه شهرسازی، دانشکده هنر ومعماری، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

چکیده

حق به شهر،مساله ای با ماهیت اجتماعی،‌سیاسی و حقوقی است که با تکیه بر مفهوم حق شهروندی، مجموعه حقوقی را برای استفاده همه ساکنین شهر از بستر زندگی شهری، به صورت شفاف و عادلانه مطالبه می‌کند. در شهرها، کودکان به لحاظ شرایط سنی، جسمی و روانی ویژه با مشکلات بسیار زیادی از قبیل رعایت نشدن حقوق اولیه، نبود امنیت و ایمنی، نبود امکانات و فضای کافی برای فعالیت و بازی و ... و در نتیجه عدم احساس تعلق به فضا رو به رو هستند.‌هدف این مقاله، بررسی مفهوم حق به شهر و شناسایی مولفه های موثر بر ارتقاء کیفیت فضای عمومی شهر برای حضور پذیری کودکان است. بدین منظور، به صورت توام از روش تحقیق کیفی و کمی استفاده شده است. با توجه به این که هر دو تحلیل کیفی و کمی به صورت متوالی مورد تفسیر قرار می گیرند، مقاله حاضر در زمره تحقیقات متوالی-اکتشافی قرار دارد. جهت تحلیل داده های کیفی از روش فراترکیب و داده‌بنیاد و برای کدگذاری داده ها از نرم افزار Nvivo استفاده شده است. روش جمع آوری اطلاعات، مطالعه اسنادی و مصاحبه نیمه ساختارمند می باشد. جهت بررسی چگونگی روابط و میزان پشتیبانی مولفه های حق کودک به شهر از کیفیت فضای شهری از آزمون رگرسیون چند متغیره استفاده گردید. شاخص کیفیت فضای شهری به عنوان متغیر وابسته و مولفه های حق کودک به شهر (حاکمیت، شمولیت اجتماعی، دسترسی فضا و تنوع و سرزندگی) به عنوان متغیر مستقل در نظر گرفته شدند. بر این اساس، مولفه حاکمیت شهری 35.5 % و سایر مولفه ها شامل؛ شمولیت اجتماعی، دسترسی فضایی و تنوع و سرزندگی به ترتیب 31.2%، 28.9% و 14.6% در میزان ارتقاء کیفیت فضای شهری برای حصول مفهوم حق کودک به شهر موثر هستند. همچنین همبستگی و میزان تاثیرگذاری هر یک از زیرمولفه های حق کودک به شهر بر کیفیت فضاهای شهری نیز به تفکیک بررسی شد.

کلیدواژه‌ها

موضوعات

عنوان مقاله [English]

Identification of the effective components to improvement of the quality of urban public spaces for children, based on the conceptual model of the right to the city.

نویسندگان [English]

  • Zahra Tamjidi 1
  • Zahra sadat saiedeh Zarabadi 2
  • Farah Habib 3

1 PhD Student , Faculty of Art and Architecture, Science and Research Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran

2 Faculty of Art and Architecture, Islamic Azad University, Science and Research Branch, Tehran, Iran

3 Professor, Faculty of Art and Architecture, Science and Research Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran

چکیده [English]

The right to the city is an issue of a social,political,cultural and legal nature,which,based on the concept of citizenship,demands a legal set for all residents to use the urban spaces in a transparent and fair manner.

Children,in terms of physical and mental special conditions,have differences with adults, but in our country less attention is paid to their problems in the city and they are faced with many problems such as lack of sense of belonging to the place. therefore,improving the quality of urban spaces for children to create a sense of belonging in them,seems necessary.The purpose of this article is to investigate the concept of the right to the city by emphasizing the presence and increasing the sense of belonging of children to the urban spaces.This research is of qualitative type and has been done with grounded- theory approach.The method of data collection is documentary study and semi-structured interview.Nvivo software was used to analyze qualitative data and coding. Based on documentary studies and using the meta-synthesis method , the theoretical framework and a basic conceptual model of the right to the city for children are presented.The main components accordingly are: Spatial access,social inclusion,urban governance and diversity and vitality. Meta-analysis method is used to explain the final components. According to the questions raised in the interview process, 455 referrals were provided. By reviewing and integrating the codes based on similarity, 32 initial codes were extracted and based on the components presented in the conceptual model,interview questions were developed and after summarizing the data, the conceptual model and final components were presented.

The method of data collection, documentary study and interview is semi-structured.

Multivariate regression test was used to examine the relationship between the components of child rights to the city and the quality of urban space.

The quality index of urban space was considered as a dependent variable and the components of children's right to the city (sovereignty, social inclusion, access to space and diversity and vitality) were considered as independent variables.

Accordingly, the component of urban governance is 35.5% and other components include; Social inclusion, spatial access and diversity and vitality are 31.2%, 28.9% and 14.6%, respectively, in improving the quality of urban space to achieve the concept of the right of the child to the city.

Also, the correlation and the extent of the impact of each of the sub-components of children's right to the city on the quality of urban spaces were examined separately.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Right to the city
  • Grounded Theory
  • child
  • Urban Spaces
  • Sense of belonging