نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران

2 دانشگاه مازندران

چکیده

توسعه میان افزا که بخش اساسی انگاره رشد هوشمند شهری است، راهکاری عملی برای جلوگیری از گسترش کالبدی شهر در زمین های خالی و متروکه داخل مناطق شهری است که می تواند به احیا و تجدید حیات شهری کمک نماید . زمانی که در یک محدوده زیستی، پدیده پراکنده رویی کالبدی پدیدار شود، می توان گفت که درون شهر، فضاهای بلااستفاده، رها شده، ناکارآمد و فرسوده شکل می گیرد، از این روست که توجه و برنامه ریزی جهت استفاده از این فضاها اهمیت پیدا می کند. در واقع رشد هوشمند شهری یکی از راهکارهای اساسی در پاسخ به پراکنده رویی است؛ بنابراین توجه به اصول توسعه میان افزا در محدوده های دارای ظرفیت شهر مانند: بافت های فرسوده، مخروبه ها، اراضی بایر و بافت های ناکارآمد شهری می تواند به عنوان یکی از راهبرد های اساسی برای دستیابی به رشد هوشمند شهری کمک نماید. هدف پژوهش حاضر نیز شناسایی محدوده های با قابلیت توسعه درون‌زا با تاکید بر شاخصهای قابل دست یابی از داده های دورسنجی شامل بخش های فرسوده و زمین های بایر در محدوده قانونی شهر اهواز است. برای این منظور پس از تهیه و استانداردسازی تصاویر لندست و IRS، با استفاده از مدل‌های WS و MLC به طبقه بندی و استخراج بافت های مورد نظر پرداخته و سپس در GIS با ترکیب خروجی‌های پیشین، نقشه کلاسه‌بندی مناطق قابل پیشنهاد توسعه میان‌افزا ارایه گردیده است. نتایج تحقیق نشان داد که از مساحت 18650 هکتاری محدوده قانونی شهر اهواز، بیش از 6726 هکتار (شامل مناطق شناسایی شده بایر و بافت فرسوده) قابلیت توسعه میان‌افزا را دارا می‌باشند. این مقدار 36.2 درصد از مساحت شهر را شامل می‌شود.

کلیدواژه‌ها

موضوعات

عنوان مقاله [English]

Identify susceptible areas to infill development using Remote Sensing (Case study: Ahvaz metropolis)

نویسندگان [English]

  • Ali Shojaeian 1
  • Amer Nikpour 2
  • Naser Aligholizadeh Firouz jaei 2
  • Mohamad Soleymani 2

1 University of Mazandaran.

2 University of Mazandaran

چکیده [English]

Objectives

The growth of urbanization and subsequent urban development is one of the problems that the world is now facing. In developing countries, this urbanization growth is often the result of urbanization overtaking urban planning, poor land and housing policies, urban and rural migration, and the efforts of middle- and low-income households to find affordable housing on the outskirts. Therefore, infill development, which is an essential part of the idea of smart urban growth, is a practical solution to prevent the physical expansion of the city in vacant and abandoned lands within urban areas that can help revitalize and revitalize the city. At the center of the mid-term development debate, abandoned land has recently become the focus of governments, communities, environmentalists, researchers and scientists around the world. Therefore, according to the current situation of Ahvaz city, awareness of areas and areas that are prone to infill development is a necessity to provide plans and programs in order to prevent the scattered phenomenon of superficial development and achieve infill development.

Findings

From all the identified areas with worn texture, the research results showed that out of 18650 hectares of the legal area of Ahvaz city, more than 6726 hectares (including identified barren areas and worn texture) have the potential for infill development. This covers 36.2% of the city area, which is a relatively large number. Also, of the total area proposed for the intermediate development of Ahvaz, in eroded tissues and barren lands, the highest area belongs to barren lands with more than 5768 hectares and the lowest values belong to the parts of eroded tissues with more than 958 hectares, with 85.7 and 14.3%, respectively.

Results

The results show that in relation to the distribution of worn-out tissue identified in this study, areas one and seven municipalities with 3197360 and 3231110 square meters and with 33.36 and 33.75% of the total worn-out tissue of Ahvaz, respectively, the highest and also region five with 5850 square meters and 0.06% have the lowest values. This statistic is highly consistent with field data because areas seven and one of Ahvaz are considered old and mainly contain the historical and old contexts of the city. The data of this section seems logical because region one (old section of Ahvaz) is considered as one of the historical contexts and the primary and central core of Ahvaz. Therefore, the existence of the least abandoned, barren and empty lands in this area is more noticeable. In contrast, more than half of the 2 municipalities have vacant lands, which are also seen as expandable areas in future urban plans.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Intermediate development
  • barren lands
  • Worn tissue
  • Remote sensing data
  • City of Ahvaz