نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی ارشد سلامت سالمندی دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی، تهران، ایران

2 استادیار، دکتری سلامت و رفاه اجتماعی، مرکز تحقیقات سالمندی، دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی، تهران، ایران

3 دانشیار، دکترای سالمند شناسی،مرکز تحقیقات سالمندی، دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی، تهران، ایران

4 دکترای تخصصی علوم اعصاب سالمندی، مرکز تحقیقات سالمندی، دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی، تهران ایران

چکیده

چکیده:

مقدمه:

رضایت از محل سکونت یکی از عواملی است که تاثیر زیادی بر سلامت، عملکرد، بهزیستن و نهایتا کیفیت زندگی افراد سالمند می گذارد. اما در ایران مطالعات کافی در حوزه محیط و سالمندی وجود ندارد. از اینرو، هدف پژوهش حاضر بررسی میزان رضایت از محل سکونت و عوامل مرتبط با آن در سالمندان شهر سنندج می باشد.

روش کار:

مطالعه حاضر به روش مقطعی و از نوع توصیفی-تحلیلی است که بر روی 280 سالمندان شهر سنندج در سال 1400 انجام گردید. جامعه آماری این پژوهش کلیه سالمندان 60 ساله و بالاتر ساکن شهر سنندج بودند. در این مطالعه از روش نمونه گیری چند مرحله ای- خوشه ای استفاده شد. داده ها با استفاده از پرسشنامه رضایت از محل سکونت توسط پرسشگر جمع آوری و جهت تجزیه و تحلیل داده ها از نرم افزار SPSS نسخه24 استفاده شد.

یافته ها:

میانگین سنی سالمندان در پژوهش حاضر (68.34±7.26) بود و 55% مشارکت کنندگان را مردان تشکیل می دادند. میانگین رضایت از محل سکونت در این مطالعه 3.65±0.54))بود که کمترین میانگین نمره مربوط به بعد کیفیت محیط پیرامون(3.51±0.90) و بیشترین میانگین مربوط به بعد تسهیلات و امکانات(3.85±0.78) بود. طبق نتایج تحلیل دو متغیره بین جنس(t=2.47,p=0.01)، وضعیت تاهل(t=4.52, p<0.001)، سطح تحصیلات(f=22.62,p<0.001)، وضعیت اشتغال(f=10.96,p<0.001)، وضعیت اقتصادی(f=60.81,p<0.001)، طول مدت اقامت درمحله(r=-0.29,p<0.001)، بهزیستن عمومی(r=0.60,p<0.001)، بهزیستن اقتصادی(f=60.10,p<0.001) و وضعیت سلامت خودادراک(f=32.58,p<0.001) با رضایت از محل سکونت ارتباط معناداری یافت شد. بر اساس مدل رگرسیون چند خطی با کنترل اثر همزمان متغیرهای پیش بینی کننده،سالمندان مشارکت کننده ای که بهزیستن عمومی، بهزیستن اقتصادی و وضعیت سلامت بهتری داشتند، رضایت از محل سکونت بیشتری داشتند. همچنین سالمندانی که در منزل آپارتمانی زندگی می کردند، نسبت به سالمندانی که در منزل ویلایی زندگی می کردند، رضایت از محل سکونت بیشتری داشتند. در کل مدل رگرسیونی 59 درصد از تغییرات رضایت مسکونی سالمندان مورد بررسی را تبیین کرده است.

نتیجه گیری:

نتایج این پژوهش نشان داد که رضایت از محل سکونت سالمندان در حد متوسط می باشد. نتایج مطالعه می تواند به سیاست گذاران در حوزه مسکن و شهرسازی کمک کند تا برنامه ریزی به میزان رضایت سالمندان و وضعیت سلامت و بهزیستن آنان توجه نمایند.

کلیدواژه‌ها

موضوعات

عنوان مقاله [English]

Residential satisfaction and its related factors among older adults in Sanandaj city

نویسندگان [English]

  • parastoo mohammadyan 1
  • Nasibeh Zanjari 2
  • Yadollah Abolfathi Momtaz 3
  • Ahmad Delbari 4

1 Iranian Research Center on Aging, University of Social Welfare and Rehabilitation Sciences, Tehran, Ian.

2 Iranian Research Center on Aging, University of Social Welfare and Rehabilitation Sciences, Tehran, Iran

3 Iranian Research Center on Aging, University of Social Welfare and Rehabilitation Sciences, Tehran, Iran

4 Iranian Research Center on Aging, University of Social Welfare and Rehabilitation Sciences, Tehran, Iran

چکیده [English]

Abstract

Introduction: One of the factors that have a great impact on health, function, well-being and ultimately the quality of life among older adults is residential satisfaction. But in Iran, there are not enough studies in the field of environment and aging. Therefore, the aim of this study was to investigate the residential satisfaction status and its related factors among older adults in Sanandaj city.

method: The present study is a cross-sectional descriptive-analytical study that was performed on 280 older people in Sanandaj in 1400. The statistical population of this study was all the older adults aged 60 years and older living in Sanandaj. In this study, multi-stage-cluster sampling method was used. Data were collected by a questionnaire using the residential satisfaction questionnaire and SPSS software version 24.0 was used to analyze the data.

findings: The mean age of the older adults in the present study was (mean=68.34,sd=7.26) and 55% of the participants were men. The mean score of residential satisfaction in this study was (mean=3.65,sd=0.54), the lowest mean score was related to the quality of the surrounding environment(mean=3.51,sd=0.90) and the highest mean related to the facilities(mean=3.85,sd=0.78). According to the results of bivariate analysis between gender(t=2.47,p<0.01), marital status(t=4.52,p<0.001), education level(f=22.62,p<0.001), employment status(f=10.96,p<0.001), economic status(f=60.81,p<0.001), length of stay in the neighborhood(r=-0.29,p<0.001), general well-being(r=0.60,p<0.001), economic wellbeing(f=60.10,p<0.001) and self-perceived health status(f=32.58,p<0.001), a significant relationship was found with residential satisfaction. According to the multilinear regression model, by controlling the simultaneous effect of predictor variables, the participants who had better general well-being, economic well-being and health status were more satisfied with their place of residence. Also, the elderly who lived in an apartment house were more satisfied with their place of residence than the older adults who lived in a house. Overall, the regression model explained 59% of the changes in residential satisfaction among participants.

Conclusion: The results of this study showed that the residential satisfaction of the elderly is moderate. The results of the study can help policy makers in the field of housing and urban planning to pay attention to the level of satisfaction of the older adults and their health and well-being.

کلیدواژه‌ها [English]

  • residential satisfaction
  • older adults
  • determinants
  • Sanandaj city